ای پرنده کوچک زیبا و ازاده !

تو خوشبخت ترین موجود روی زمین هستی.

ایا میتوانی همچون خود بمن هم بال بدهی ؟ تا از این جهان پر رنج پر

از نفرت جنگ و خون به اسمانها به پرواز در ایم و با شما پاک دلان و

پاک نیت ها به گفتگو بنشینم و دیگر به جهان نفرت انگیز بر نگردم .

ای پرنده زمانی که به ان بالا ها به اسمانها و نزدیک به فرشتگان

میشوی به انها بگو که ایا این جنگ و خون و فساد ادمیان از اراده و

خواست شما است ؟ یا انقدر سرکش و عاصی شده اند که از اداره و

کنترول خارج شده اند ؟

ایکاش انسانها کوچکتر از شما می بودند تا مگر در قلب و فکر

شان به جز از نیکی و ازادی و دوستی دیگر جایی نمیبود و بجای این

دستان که غرق در خون بشریت است بالهای کوچک شما را میداشتند تا

به اسمانهای پاک و بی پایان سیر میکردند و روح پاک پیامبران را به

پرستش میگرفتند و به نور خداوندی میرسیدن

بقـلم محمد احسان( مهیا)